Column Marijke Helwegen


Dames en Heren,

Nog voor het uitspreken van mijn eerste woord en mijn eerste stap op dit podium, was jullie mening al gevormd. Mijn optreden in televisieprogramma’s, foto’s in tijdschriften en opmerkelijke verschijning heeft jullie in staat gesteld mij te positioneren in jullie geconditioneerde kader.
Jullie, jong Amsterdam, zogenaamd onbevangen en ‘open-minded’: tracht voor enkele minuten zonder vooringenomenheid naar dit verhaal te luisteren.

Het is gemakkelijker te oordelen dan te observeren. Gemakkelijker een stempel te drukken dan kennis te maken, en gemakkelijker te onderschatten dan te bewonderen. Ja, ik heb aan mijn lichaam gesleuteld, ja, ik woon in het Gooi en ja, ik verdien veel geld in de showbiz. Maar is iemand om die reden meer of minder waard? Kennen jullie mij echt zo goed dat een waardeoordeel te maken is?
Het lot van de celebrity. Beflitst, bevraagd, beoordeeld; men wil weten wat ik eet, waar ik woon, met wie ik het bed deel en wat ik meeneem op vakantie. Mijn publieke positie is een vrijbrief om te schieten met scherp. De obsessieve fascinatie voor het privéleven van “de celebrity” kent zijn weerga niet.
Is het niets meer dan ontspannen leedvermaak als u aan het eind van de dag onderuitgezakt op de bank zitten te zappen? Een op te vullen leegte als u wacht bij de kapper?

Ik ga hier geen pleidooi houden voor mijn eigen authenticiteit. Geen eis om het eerherstel van “de celebrity”. Dit zou zinloos zijn. Ik ben een professional in de roem en het product ben ikzelf. En dat verkoop ik dan ook met veel plezier. Ik ben gemaakt en ik kan ook elk moment worden gekraakt. Of niet?
De vraag is niet hoe ik hier gekomen ben, wel hoe ik gebruik maak van dit momentum van macht. Want zo gauw het publiek je niet meer mag en je doet niks dat tot hilariteit leidt, gaat het licht uit en blijft de telefoon stil.

Ik ben een fenomeen, jullie fenomeen. Toch zijn mijn schoenen van Van Haren, mjn jurk van een outlet en doe ik mijn haar zelf. Mijn bekendheid is home-made, een kroon op een carrière, geen ludiek bijverschijnsel. Celebrities komen niet van een andere planeet al brengt onze sterrenstatus soms wel buitenaardse roddels met zich mee. Critici bestempelen ons vaak als aandachtsgeile, narcistische en inhoudsloze modepoppen. In ons calvinistische polderlandschap houden we niet van opvallende paradijsvogels , nee doe maar gewoon en maak die ander kleiner, dan wordt je vanzelf groter, dat is vaak de manier om jezelf te positioneren.

Maar is het niet een beetje gemakkelijk om vanuit je geconditioneerde geest de medemens in hokjes te plaatsen en zo te weten wat je aan hem hebt? Is de ontwapenende waarde van een celebrity niet vele malen groter dan een stoffige minister die door zijn eigen nuances geen mening meer heeft? Mijn rol als bekende Nederlander is misschien te betwisten maar blijft zeker niet onopgemerkt. En daar gaat het tenslotte om; alleen als we de aandacht krijgen, zullen we groepen kunnen bewegen iets te veranderen. Zijn mijn gekke danspasjes bij Jensen, samenwerking met de cosmetische chirurgie en andere ludieke acties een bewijs van oppervlakkigheid? Wat als ik ze gebruik om aandacht te winnen voor een hoger doel? De aandacht heb ik in ieder geval.

Vanaf het porseleinen podium dat elk moment gekraakt en gemaakt kan worden ben ik in staat een breder publiek te bereiken. Vanaf dit podium wil ik jullie graag op de proef stellen. Vanaf hier wil ik jullie wakker schudden. De celebrity bestaat en leeft van glitter en glamour, van de privé en de story, en van aandacht. De intellectuele elite bestaat en pretendeert te kunnen oordelen over de glitter en glamour, de privé en de story. De maatschappij is een rollenspel waar we allemaal in meespelen. Doch zeg ik: onderschat niemand. Niet de celebrity, niet de intellectueel, niet degene die nu naast je staat. Neem geen genoegen met je eerste indruk, je tweede vooroordeel of je derdehands roddel.

Jong, onbevangen en open-minded Amsterdam, zoals jullie zelf zeggen te zijn, ik vraag jullie vanavond te kijken zonder oordeel.
Vergeet de brillen, de botox en de b-artiesten.
Vel niet de oordelen.
Stel wèl de vragen.

Veel dank,

Marijke Helwegen
column geschreven voor Marijke Helwegen @Celebrity, 19mei 2009 in Trouw voor happyChaos

Disco's vs Die-Hards

De Disco-Idealist